“Ośmiel się być mądrym - naśladuj naturę” -S.Hahnemann
S.Hahnemann 1755-1843; twórca homeopatii

Par.9
W stanie zdrowia niematerialna siła życiowa, ożywiająca materialny organizm ludzki(dynamika), rządzi nim jak doskonały zwierzcnik. Jest sprawcą odczuwania i działania w zmuszającej do podziwu harmonii wszystkich części żywego organizmu. Duch obdarzony rozumem, który zamieszkuje organizm, może wtedy swobodnie używać tego zdrowego, żywego instrumentu do osiągnięcia wzniosłego celu - ludzkiej egzystencji

Par.10
Bez siły życiowej materialny organizm nie może odczuwać, działać lub pozostać sobą. Jedynie dzięki niematerialnemu bytowi (zasadzie życia, sile życiowej), który ożywia organizm w zdrowiu i chorobie, człowiek może odczuwać, może utrzymywać wszystkie funkcje życiowej

Par 12
Choroba spowodowana jest patologicznym zakłóceniem siły życiowej. Patologiczne objawy dostępne naszym zmysłom pokazuję wszystkie wewnętrzne zmiany, to znaczy wszystkie patologiczne zakłócenia procesu życiowego,odgrywają całą chorobę. I odwrotnie: wygaszenie dzięki leczeniu wszystkich objawów, to znaczy zanik całości dostrzegalnych odchyleń od stanu zdrowia, z konieczności nasuwa wniosek, że siła życiowa odzyskała swoją integralność, a więc cały organizm powrócił do zdrowienia.

Par.16
Zewnętrzne, szkodliwe czynniki,które wywołują chorobę w zdrowym organizmie i zakłócają harmonijny rytm życia, mogą dotrzeć do niematerialnej siły dynamicznej i zaatakować ją tylko w sposób dynamiczny i niematerialny. Lekarz może usunąć owe patologiczne zakłócenia jedynie działaniem na naszą niematerialną siłę życiową środkami dającymi równiez niematerialne dynamiczne efekty odczuwane w całym organizmie, dzięki wrażliwości systemu nerwowego. A więc leki mogą przywrócić zdrowie i harmonię codziennej egzystencji jedynie przez działanie dynamiczne na siłe życiową, gdy poprzez widoczne zmiany w zdrowiu ujawni się choroba (całość objawów osobie uważnie obserwującej i dostatecznie szczegółowo robiącej wywiad w celu prowadzenia leczenia).

Par.20
Nie jest możliwe by tylko wysiłkiem intelektualnym rozpoznać samą niematerialną siłę ukrytą w najskrytszej istocie leku dającą mu moc zmiany sposobu odczuwania człowieka i przez to leczenia choroby. Jedynie dzięki wpływowi na ludzki organizm możemy jej doświadczać i wyraźnie postrzegać.

Par.25
Czyste doświadczenie, jedyna nieomylna wskazówka w sztuce lekarskiej, uczy nas we wszystkich sumiennie przeprowadzonych badaniach, że lek wytwarzający w zdrowym organizmie ludzkim największą liczbę objawów podobnych do objawów choroby, która chcemy zwalczyć - to jedyny środek mogący rzeczywiście wyleczyć. Podany we właściwej potencji w małych dawkach szybko, dokładnie i trwale usunie całość objawów choroby, co oznacza zniszczenie samej choroby, zmianę stanu choroby o objawach najściślej przypominających ich własne i nie pozostawiają żadnego z nich niewyleczonego.

Par.31
Szkodliwe wpływy fizyczne i psychiczne, na które jesteśmy codziennie narażeni, a które nazywamy czynnikami chorobowymi, sa w stanie zakłócić prace naszego organizmu. Chorujemy przez nie tylko wtedy, gdy jesteśmy dostatecznie wrażliwi i podatni na ich atak, a nasze odczucia i funkcje zostały zmienione i odbiegają od stanu normalnego. A więc czynniki chorobowe nie atakują zawsze i wszystkich.

Par 262
W chorobach ostrych - z wyjątkiem chwil gdy pacjent majaczy - delikatny, wewnętrzny instynkt życia wyraża tak jasno i bezbłędnie, co jest właściwe dla pacjenta, że lekarz musi tylko poinstruować rodzinę i osoby opiekujące się, by nie przeszkadzały temu głosowi natury przez odmawianie pacjentowi jedzenia, którego pragnie, lub zmuszanie go do czegokolwiek, czego nie chce.

Par 273
W żadnej chorobie nie ma potrzeby podawania pacjentowi jednorazowo czegoś więcej niż pojedyncza, prosta substancja lecznicza. Inne postępowanie jest niedopuszczalne.

Par 274
Prawdziwy lekarz znajduje już w prostych substancjach leczniczych, zastosowanych pojedyńczo, a nie w mieszaninie, wszystko to, czego mógłby sobie życzyć - czynniki wywołujące sztuczne choroby, które dzięki swej homeopatycznej mocy, mogą przezwyciężyć choroby natutalne, zniszczyć je w odczuciach siły zyciowej,trwale je wyleczyć. Lekarzowi takiemu nie przyjdzie na myśl, by podać więcej niż jedną prostą substancję leczniczą jednocześnie - zgodnie z mądrym powiedzeniem, że źle jest stosować substancje kompleksowe, gdy pojedyncze zupełnie wystarczą. Ponieważ nawet jeżeli wpływ każdego pojedynczego leku został całkowicie sprawdzony, to podczas stosowania kilku leków naraz nie da się przewidzieć, w jaki sposób mogą one przeszkadzać sobie wzajemnie w działaniu i zmieniać swój wpływ na ludzki organizm. A także dlatego, że w przypadkach, w których całość obrazu objawów jest dokładnie znana, prosta substancja lecznicza wyleczy je całkowicie, jeżeli jest homeopatyczna. Nawet w najgorszych przypadkach, w których lek nie mógł być dobrany dokładnie, zgodnie z całością objawów, i których z tego względu nie wyleczył, nowe dolegliwości jakie wywołał,służą dalszemu jego poznawaniu potwierdzając objawy wytworzone przezeń w zdrowym organizmie. Natomiast jesteśmy pozbawieni tych korzyści, gdy podajemy dwa lub kilka leków jednocześnie.

Par 283
...prawdziwy lekarz ordynuje swoje leki, które dobiera we wszystkich aspektach w najbardziej homeopatyczny sposób, w najmniejszych możliwych dawkach. A ponieważ dawki są tak małe, to nawet jeżeli wobec ludzkiej niedoskonałości wybrał lek nieodpowiedni dla choroby,wyrządzona szkoda będzie tak nieznaczna, że zostanie szybko przezwyciężona i naprawiona przez samą siłę życiową oraz przez przeciwny wpływ bardziej podobnego leku podanego natychmiast w takiej samej niewielkiej dawce.